Παραμύθια

Δεν πίστευα ότι υπήρχε στ' αλήθεια το κάστρο της Σταχτοπούτας, αλλά μια καλοκαιρινή εξόρμηση στα Φιλιατρά με έκανε να αλλάξω γνώμη.

Στο τέλος του δρόμου

Χρόνο στον χρόνο, πέτρα στην πέτρα, έφτασα την ζωή μου ως εδώ. Στο βουνό σκαρφάλωσα, που Σαγγιά οι σημερινοί το καλούνε και σαν στάθηκα στης κορυφογραμμής την κόψη, αγνάντεψα την θάλασσα της δυτικής Μάνης μέχρι κάτω το Ταίναρο. Έφτασα στο τέλος του δρόμου. Και νοιώθω ότι παραδίδω σιγά σιγά την σκυτάλη.

Λίγες φωτογραφίες ακόμα

Λίγες φωτογραφίες ακόμα απο το βροχερό Ρίο.

4 Χώρες- Brazil pt.1

Το αρχικό σχέδιο (που είχα στο μυαλό μου διαβάζοντας τον Ιούλιο Βέρν όταν ήμουν 8 χρονών) ήταν νε επιλέξω το περιπετειώδες κομμάτι της Ν. Αμερικής, δηλαδή εκδρομή σε Περού- Βολιβία- Άνδεις- Χιλή- Γη του Πυρός, η κ. Dormammu όμως, με υποχρέωσε να επιλέξω το κοσμοπολίτικο, ως πιο ταιριαστό με τα γούστα της. Εδώ που τα λέμε, δεν πιστεύω να άντεχε να με ακολουθεί στα 3.500 μέτρα υψόμετρο στην Λα Παζ, στο Μάτσου Πίτσου και στην έρημο Ατακάμα. Γι’ αυτό συμβιβάσθηκα τελικά με Βραζιλία- Ιγκουασού- Παραγουάη- Ουρουγουάη και Αργεντινή και τελικά δεν το μετάνιωσα. Το ταξιδάκι αυτό οργανώνεται κατά βάση από δύο ταξιδιωτικά γραφεία στην Ελλάδα, που πάνω- κάτω έχουν τις ίδιες παροχές. Εμείς επιλέξαμε πρακτορείο με βάση τις ημερομηνίες που μας εξυπηρετούσαν περισσότερο.
Πρώτη πτήση Αθήνα- Λονδίνο με British Airways, χωρίς απρόοπτα και μετά, με την ίδια εταιρεία Λονδίνο- Rio De Janeiro. Οι δεκαέξι ώρες στο αεροπλάνο πέρασαν ευχάριστα καθόσον η συγκεκριμένη εταιρεία έχει ολοκληρωμένο πρόγραμμα ψυχαγωγίας, που δεν εξαντλείται σε 3- 4 ταινιούλες όπως της Ολυμπιακής, αλλά σου παρέχει την δυνατότητα να επιλέξεις από περίπου 100 ταινίες και προγράμματα, από τον Λώρενς της Αραβίας μέχρι τις πιο πρόσφατες παραγωγές. Αφιχθήκαμε στο Rio νύχτα, περί ώρα 22:00 αν θυμάμαι καλά και πήγαμε στο ξενοδοχείο μας, το οποίο βρισκόταν μεταξύ του τέλους της Κοπακαμπάνα και της αρχής της Ιπανέμα. Η εντύπωσή μου από την πόλη είναι ότι έχει παρέλθει από καιρού η εποχή της ακμής της. Τα παραλιακά κομμάτια με τα φοβερά ξενοδοχεία και την απέραντη θάλασσα μπροστά τους, «φώναζαν» από μακριά ότι χρειάζονταν ανακαίνιση. Υποθέτω ότι το 1930- 1950, για τους πλούσιους Αμερικανούς τουρίστες που είχαν την δυνατότητα να επισκεφθούν το Ριο δεν θα υπήρχε πιο όμορφο θέαμα, σήμερα όμως, το 2010, δεν εντυπωσιάσθηκα. Ο αρχηγός της εκδρομής, ένα εξαιρετικό παιδί by the way, μας εξήγησε ότι ήδη από το 1950 η Κοπακαμπάνα είχε αρχίσει να ξεθωριάζει και να δίνει την θέση της στην Ιπανέμα, η οποία με την σειρά της ξεθώριασε μετά το 1960 και τώρα πλέον τα hot σημεία και παραλίες της πόλης είναι νοτιότερα. Οι φαβέλες είναι πανταχού παρούσες, κρέμονται κυριολεκτικά στους απέραντους λόφους και την ζούγκλα γύρω από την πόλη και βέβαια δεν τολμάει κανείς να μπει μέσα χωρίς συνοδό. Με 40€ βέβαια, σου οργανώνουν φαβέλα- τουρ με τζιπ, αλλά εμείς δεν θελήσαμε να πάμε να δούμε σαν αξιοθέατο την φτώχεια ορισμένων ανθρώπων. Βεβαίως την φτώχεια την συναντήσαμε πολύ περισσότερο αργότερα στο ταξίδι, ιδίως στην Παραγουάη. Η εμπειρία του Ρίο, για εμάς, τους πλούσιους ευρωπαίους τουρίστες, ήταν εξαιρετική. Μια εκνευριστική βροχή που έπεφτε συνεχώς, μας απέτρεψε δυστυχώς από το να επισκεφθούμε το άγαλμα του Χριστού, επισκεφθήκαμε όμως το Νίτεροΐ, την πόλη που βρίσκεται απέναντι από το Ρίο και διαθέτει ένα απίστευτο μουσείο μοντέρνας τέχνης- διαστημόπλοιο. Επισκεφθήκαμε ακόμα βραδινό σόου με μπαλέτο, το εντυπωσιακότερο στοιχείο του οποίου ήταν η επίδειξη από άνδρες χορευτές της Capoeira, ενός χορού που θυμίζει πολύ street fighting και για πολλά χρόνια ήταν απαγορευμένος από τις αρχές. Η θέα από το Ζαχαρόψωμο ήταν εξαιρετική, όπως το φαγητό και το κρασί σε όλα τα εστιατόρια που δοκιμάσαμε…….

15 ημέρες Νότια

Λένε πως στον νότο τα αστέρια λάμπουν διαφορετικά. Σε λίγες ημέρες εγώ και η κυρία Dormammu σκοπεύουμε να το διαπιστώσουμε. Αυτήν την φορά, θα έχει και ταξιδιωτικό ρεπορτάζ άμα τη επιστροφή.

Καλό καλοκαίρι !

4 ώρες βόρεια

Είχα μόνο 4 ώρες ελεύθερες πριν πάρω τον κατήφορο, αλλά το 'φχαριστήθηκα....!

Δικαιοσύνη...?

Πραγματικά, η κατάσταση στην ελληνική δικαιοσύνη ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Στην φωτογραφία (είναι τραβηγμένη εδώ και 4-5 μήνες) μπορείτε να θαυμάσετε τον τρόπο μεταφοράς των δικογραφιών από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών στο Αρχείο, που βρίσκεται σε κάποια ζοφερά υπόγεια κάπου στην τέταρτη διάσταση.
Για να μην επεκταθώ, θυμηδία μου προκάλεσε, εν όψει των τεραστίων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε καθημερινά (δικαστές, γραμματείς, δικηγόροι, διάδικοι και όσοι δύσμοιροι έχουν δουλειά στην Ευελπίδων), η απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης (αρνούμαι να αποκαλέσω τον Υπουργό με τον πλήρη τίτλο του- «Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» μέχρι να μου υποδείξει κάποιος ΕΝΑ κράτος στην υφήλιο που χρησιμοποιεί παρόμοιο τίτλο για τον Υπουργό και το Υπουργείο Δικαιοσύνης του) για ίδρυση τεσσάρων (4) νέων Εφετείων, εφαρμόζοντας προφανώς την αρχή «κάθε χωριό και Τ.Ε.Ι, κάθε πόλη και Εφετείο». Μια και σίγουρα δεν πρόκειται να λάβω απάντηση, αναρωτιέμαι: α) είναι ρεαλιστικός ο χρόνος έναρξης λειτουργίας των Εφετείων στις 16 Σεπτεμβρίου?, β) έχουν εκδοθεί τα προεδρικά διατάγματα που καθορίζουν τις οργανικές θέσεις Δικαστών (Εφετών, Προέδρων Εφετών, Αντεισαγγελέων Εφετών, Εισαγγελέων Εφετών), Γραμματέων και Επιμελητών στα υπό ίδρυση Εφετεία?, γ) έχει ληφθεί μέριμνα για το ποιοί ακριβώς Δικαστές και Γραμματείς θα τα στελεχώσουν, ή απλώς θα αποσπασθούν ορισμένοι «προσωρινά», οπότε θα δημιουργηθούν προβλήματα και στα διαστήρια απο τα οποία θα αποσπασθούν?, δ) έχουν βρεθεί τα κατάλληλα κτίρια ή μήπως τα υπό ίδρυση Εφετεία θα στεγασθούν «προσωρινά» σε τίποτα διαμερίσματα πολυκατοικιών, ή σε κάποια έκθεση αυτοκινήτων? (όπως στην Λαμία για παράδειγμα- μη γελάτε, κάντε μια βόλτα και θα το διαπιστώσετε).

Και μη χειρότερα…..